سخنان دلكَش يا دلكُش

 (پل سارتر : از همه اندوهگين تر كسي است كه از همه بيشتر مي خندد)

(ناپلئون : من در جهان يك دوست داشته ام و آن خودم بوده ام)

(ماركز: هرگز وقتت را با كسي كه حاضر نيست وقتش را با تو بگذراند نگذران)

(كانت : چنان باش كه به هر كس بتواني بگويي مثل من رفتار كن)

(چارلي چاپلين : خوشبختي فاصله اين بدبختي است تا بدبختي ديگر)

بي شمار از اين گفته هاي نغزدر سراسر تاريخ انسان هوشمند هست- اينها چه هستند؟ آنچه از اقوال  بزرگان و مشاهير دنيا، براي ما ميماند، به فرض اعتبار تاريخ، دقيقاً به چه كاري مي آيد؟ خيلي از اين گفته ها بديهي هستند- مشابه اينها را من و شما و خيليهاي ديگر كه اصلاً  “بزرگ” نيستيم هم گهگاه ميگوييم- با اين سخنان چه بايد كرد يا چه ميشود كرد؟

آيا همه شان براي همه كس و در همه مراحل زندگي (بسته به كاركرد محتوايشان) قابل درك يا استفاده است؟