برای تن‌های تنها-

تنهایی یعنی آن قدر زیر دوش ایستادی

تا هیچکس در نزد:

“درآ دختر!”

تنهایی یعنی خودت را ببری به مهمانی،

سینما،

پارک، تنهایی-

تنهایی

وقتیست که شاهنامه را بیصدا میخوانی

تنهایی یعنی گوش دادن به تمام سخنان البرادعی

تا هیچکس داد نزد:

“هیس! یه دقه واستا دختر!”

تنهایی یعنی

رُژ لب کافیست

تو که زیبایی.

تنهایی

وقتیست که تلخی سیگار نمیچشی

یعنی تمام تابوهایی که دیگر نمیشکنی

تنهایی یعنی

در آینه کنار تختخواب هم دوتا نمیشوی

یعنی

بخواب- بخوابی

تا هیچکس کنار صورتت نبود:

“…”

خودم- پاییز 86

پ.ن: این سطور الهام گرفته از شعری با همین مضمون (مضمون؟) از دوست خوبم نوید نادری هست- از ایشون تشکر میکنم.